Comparing the efficiency of the three heterotic-group and traditional two heterotic-group classifications for the hybrid maize breeding

Document Type : Research Paper


Seed and Plant Improvement Institute, Karaj, Iran.


Increasing the efficiency of the hybrid-based maize breeding program has highly contributed to the heterotic group classification. The present study was aimed to compare the breeding efficiency of the three heterotic-group (TriHG) classification [Lancaster Sure Crop (LSC), Reid Yellow Dent (RYD), CIMMYT] system and usual two heterotic-group (DiHG) classification (RYD, LSC) system. To accomplish this, specific breeding efficiency (SBE) and general breeding efficiency (GBE) were estimated for the grain yield. The mating design was a line × tester scheme in which seven adapted tropical and subtropical lines were crossed to four testers. GBE increased by 128% in the TriHG classification system as compared to the DiHG system while no significant loss was observed in SBE. It seems that the TriHG system was advantageous over the DiHG system by improving the maize breeding efficiency. Therefore, using one tester from each of the three heterotic groups (RYD, LSC, CIMMYT) could be more efficient in hybrid-based maize breeding programs in temperate regions, including Iran.


Article Title [فارسی]

مقایسه بازده سیستم سه گروه-هتروتیکی (TriHG) و دو گروه-هتروتیکی سنتی (DiHG) برای اصلاح هیبرید ذرت

Author [فارسی]

  • محمدرضا شیری
موسسه تحقیقات اصلاح و تهیه نهال و بذر، کرج
Abstract [فارسی]

تعیین گروه هتروتیک لاین­ های ذرت کمک زیادی به افزایش کارآیی برنامه­ های اصلاح ذرت مبتنی بر تولید هیبرید کرده است. بنابراین، مطالعه حاضر با هدف مقایسه کارآیی برنامه اصلاح ذرت با سیستم سه گروه-هتروتیکی (TriHG) شامل گروه­ های هتروتیک Lancaster Sure Crop (LSC)، Reid Yellow Dent (RYD) و CIMMYT و سیستم دو گروه-هتروتیکی سنتی (DiHG) شامل گروه ­های هتروتیک RYD وLSC، انجام گرفت. برای دستیابی به این هدف، بازده خصوصی برنامه اصلاحی (SBE) و بازده عمومی برنامه اصلاحی(GBE) برای عملکرد دانه برآورد شدند. هفت لاین سازگار با منشاء نواحی گرمسیری و نیمه ­گرمسیری با چهار تستر در قالب طرح تلاقی لاین × تستر تلاقی داده شدند. سیستم TriHG در مقایسه با سیستمDiHG  بازده خصوصی برنامه اصلاحی را بدون کاهش محسوس در بازده عمومی، 28 درصد افزایش داد. به نظر می­ رسد که در برنامه اصلاح ذرت مبتنی بر تولید هیبرید، استفاده از سه تستر با یک تستر از هر یک از گروه­ های هتروتیک RYD، LSC وCIMMYT  در مناطق معتدل کارآمدتر از سیستم DiHG باشد. لذا توصیه می ­گردد جهت افزایش کارآیی برنامه­ های اصلاح ذرت در کشور، از سیستم TriHG استفاده شود.

Keywords [فارسی]

  • الگوی هتروتیکی
  • گروه هتروتیکی
  • لاین × تستر
  • DiHGY
  • TriHG
Abadi JM, Khavari KS, Syah SB, Movafegh S and Golbashy M, 2011. Estimation of combining ability and gene effects in forage maize (Zea mays L.) using line × tester crosses. Journal of Plant Physiology and Breeding 1: 57-67.
Barata C and Carena MJ, 2006. Classification of North Dakota maize inbred lines into heterotic groups based on molecular and testcross data. Euphytica 151: 339-349.
Ceccarelli S, 2015. Efficiency of plant breeding. Crop Science 55: 87-97.
Choukan R, Hossainzadeh A, Ghannadha MR, Warburton ML, Talei AR and Mohammadi SA, 2006. Use of SSR data to determine relationships and potential heterotic groupings within medium to late maturing Iranian maize inbred lines. Field Crops Research 95: 212-222.
Duvick DN, 2001. Biotechnology in the 1930s: the development of hybrid maize. Nature Reviews Genetics 2: 69-74.
Fan X-M, Bi YQ, Zhang YD, Jeffers DP, Yao WH, Chen HM, Zhao LQ and Kang MS, 2015. Use of the Suwan1 heterotic group in maize breeding programs in southwestern China. Agronomy Journal 107: 2353-2362.
Fan X, Bi Y, Zhang Y, Jeffers D, Yin X and Kang M, 2018. Improving breeding efficiency of a hybrid maize breeding program using a three heterotic-group classification. Agronomy Journal 110: 1209-1216.
Fan XM, Zhang YD, Yao WH, Bi YQ, Liu L, Chen HM and Kang MS, 2014. Reciprocal diallel crosses impact combining ability, variance estimation, and heterotic group classification. Crop Science 54: 89-97.
Hallauer AR, Carena MJ and Miranda de Filho JB, 2010. Quantitative Genetics in Maize Breeding. Sixth edition. Springer Science+Business Media, New York, USA, 680 pages.
Kempthorne O, 1970. An Introduction to Genetic Statistics. Wiley, USA, 545 pages.
Li Y and Wang TY, 2010. Germplasm base of maize breeding in China and formation of foundation parents. Journal of Maize Sciences 18: 1–8.
Melchinger AE and Gumber RK, 1998. Overview of heterosis and heterotic groups in agronomic crops. In: Lamkey KR and Staub JE (eds.) Concepts and Breeding of Heterosis in Crop Plants. Volume 25. Pp. 29-44. CSSA Special Publications, USA.
Richard C, Osiru DS, Mwala MS and Lubberstedt T, 2018. Genetic diversity and heterotic grouping of the core set of southern African and temperate maize (Zea mays L.) inbred lines using SNP markers. Maydica 61: 1- 9.
Shiri M, 2017. The performance of temperate maize testers for screening of tropical and subtropical germplasm. Journal of Crop Breeding 9: 85-94 (In Persian with English abstract).
Shiri M and Ebrahimi L, 2017. The selection of maize lines derived from CIMMYT germplasm through
combining ability with temperate testers. Cereal Research 7: 101-114 (In Persian with English abstract).
Tabrizi M, Hassanzadeh F, Moghaddam M, Alavikia S, Aharizad S and Ghaffari M, 2012. Combining ability and gene action in sunflower using line * tester method. Journal of Plant Physiology and Breeding  2: 35-44.